_{همگی خوبین؟}

_{ببخشید که این دفعه دیرتر گلی بگلزار میشگفد .}

_{این دفعه مطلبی نمی نویسم ، زیرا حواسم  جمع نیست .  این دسته گل زیبا را تقدیم می کنم به همهء عزیزانی که به گلزار می آیند و از نظرات تشویق گرانه و سازنده ای شان مرا ممنون می سازند .}

_{شاد باشید مثل همیشه !} 

^{امید است که ایام بکام تان باشد !}

^{. . . . . . .}

^{آنگاه که در نهایت شب حضورت را به انتظار می نشینم ، چشمم راهی دیار ستاره ها میشود و تو را در شهر آنها و در جمع آنان می جوید .  آنجا که شب هایش کهکشانی و نورانی است و پردهء سیاهی وجودش منزوی .  ستارگان چون چلچراغهای رنگارنگ از سقف خانه تو آویزان است . نور افشانی آنها وجود شب را بی اثر کرده است . آنجا لحظه ها رنگین است .  از هر طرف گلواژه های عشق زیر نور ستارگان تلئولو می زند . . .}

^{آسمانی میدانی در این شبها زمینیی انتظار تو را می کشد ؟ ! میدانی؟ شب های من بدون حضورت، خالی از احساس است و پر از ملال و خستگی .  آسمانی ! در شبهای من ستاره ای نیست که نور افشانی کند.  اینجا همه شبهایش بسان شب یلداست . تاروتیره . سوت و کور .  دیوار این شبها   چنان ضخیم اند که هیچ نوری از فراسوی نمیتواند به اندرون سوسو زند .  . . .}

^{آسمانی کاش میدانستی که تنها حضور تو میتواند بر سیاهی این شب خط بطلان کشد .}

^{آسمانی بر خیز  بیا و شب گرفتگان را نجات بده ! . . . . . .}

^{به انتظار نشستم شبی که بازآیی}

^{بنور شمع رخت کلبه ام بیارایی}

^{ببرکت قدمت کلبه ای محقر من}

^{بدل بکاخ شود کاخهای روءیایی}

^{چه سالهاست که در راهت چشم تر دارم}

^{چی میشود که نجاتم دهی زتنهایی}

^{بسر رسید تحمل این انتظار تا کی}

^{مرا زسوز فراقت دمی بیاسایی}

^{صبا چو مژده وصلت بگوش غنچه رساند}

^{زشوق آمدنت خنده کرد به زیبایی}

^{یقین اگر بکویر پا نهی تو ماه من}

^{همه سبز شود لاله های صحرایی}

^{دگر مجال نماند برای دوده ای شب}

^{تو همچو خورشید تابنده ای اگر آیی}

^{.. . . .. . .. . .. . .. . .. . .. . .. . ..}

^{خسته نباشید دوستان خوبم !}

^{لطفا نظر یادتان نره !}

^علی.ف.ش

                                                                                                                                                                                 

          ^{خدایا توئی  پادشاه جهانی                           که بر بندگانت کنی مهربانی}

         ^{یکی را به اوج هما میرسانی                 یکی را بخاک سیه می نشانی}

          ^{یکی را کنی  شهرهّ  هر دیار                  یکی را زغم گوشه ها مینشانی}

          ^{یکی را دهی ثروت و تاج و تخت             یکی را بهر نان کجا میکشانی}

          ^{یکی را می بخشی سعادت و خوبی           یکی را به بد بختیها میکشانی}

          ^{یکی را طمع های بسیار دهی                  یکی را قناعت به اندک رسانی}

          ^{یکی  را  کنی  سرور  دیگران                  یکی را گدای در این و آنی}

          ^{یکی مبتلای مرضهای بسیار                    یکی را بدردش دوا می رسانی}

          ^{خدایا تو هستی توانای مطلق                      و هرچه بخواهی کنی می توانی !}

                                                            ^{علی فیاضی .س}