حرفم را نخورم

به موقع سکوت کنم ، رازم از چشمهایم بیرون نزند

بخوابم ،

بگویم میتوانم و واقعا بتوانم

             چیزهای کوچک را نادیده بگیرم

                                   چیزهای جلوی چشمم را ببینم

دعاهایی در باره شنیدن

                      شنیدن آن چه که باید شنیده شود

                                         شنیدن آنچه که نشنوم راهم را غلط انتخاب میکنم

دعاهای زیادی کرده ام

                       در باره انتخابهای درست

                                              انتخاب بین عقل و دل

                                                    انتخاب وقت درست انجام دادن کاری بزرگ

                                                   انتخاب گلهایی که برای بهترین دوستم میبرم

                                        و انتخاب راهی از بین هزار راه که همه جلوی پایم است

دعاهای زیادی کرده ام

در باره این که بالاخره یک روز -

...

دعاهای زیادی کرده ام

                وقتی که گریه کرده ام

                                      مریض بوده ام

                                               خوشحال بوده ام

                                                            مسافرت بوده ام

                                                            میخواستم بخوابم

                                                   و به محض این که بیدار شوم

و تو

فقط دعاهایی را بر آورده کرده ای که

میدانستی برای من از همه بهتر است

چیزی که خودم هیچ وقت نخواهم فهمید .

شعر از لیلی شیرازی

نوشته شده توسط علی.فیاضی.س در 86/12/02 |