... انگار همین نزدیکی هاست و من بودنش را حس می کنم. این عطر بودن اوست که فضا را پر کرده و هر چند تا به امروز او را ندیده ام، اما گویی سالهاست که می شناسمش:
می شناسمش به عشق...
می شناسمش به عطر خوش بودن... . به بوی عشق.
او، آیینه ای تمام نمای عشق است. او خط بر جسته ایست که روی قلبم با رنگ طلایی نقش بسته است و من همیشه می خوانمش و می خواهمش...
نوشته شده توسط علی.فیاضی.س در 87/03/21 |