گلزار

برای تو

goolzar — Wed, 09 Dec 2009 15:12:31 GMT

یاران سلام
توفیقات تان مزید و سلامتی تان مدام!

میدانم که از شهر های مختلف دنیا برای بازدید گلزار قدم رنجه می نمائید، سپاس از قدم های سبز تان. پیش نهادات و انتقادات تان در بهتر شدن گلزار کمک بزرگی خواهد نمود. اگر احیانا شما متولد کشوری هستید که به زبان غیر فارسی صحبت می کند، برای خواندن مطالب گلزار به زبان همان کشور، فقط کافیست که روی پرچم همان کشور، که در حاشیه سمت چپ صفحه ای گلزار قرار دارد کلیک کنید. مطالب به زبان همان کشور ترجمه شده و در دسترس تان قرار می گیرد. لحظه های تان سر شار از شادمانی!

...

برای توست، که از عشق دمبدم گفتم
برای توست، که از عشق بیش و کم گفتم

شروع و ختم همهَ قصه هاست، عشق تو
برای توست، که از عشق صد رقم گفتم

تمام خاطره هایم، عجین تو شده است
برای توست، که از عشق رنگرنگ گفتم

نگاه کن! تو می بینی صحنه هایی را؟
که من همیشه با آنم، همیشه هم گفتم

چی صحنه ها؟! شاید ز خویشتن پرسی!
همانی که برایت هزار رنگ گفتم

علی فیاضی، گوتنبرگ سوئد

عید غدیر مبارک!

goolzar — Sun, 06 Dec 2009 23:11:31 GMT

سلام عزیزان

عید غدیر بر شما مبارک!

به کوی میکده یا رب سحر چه مشغله بود

که جوش شاهد و ساقی و شمع و مشعله بود

مگر با کلمات می توان از علی سخن گفت؟

باید به سکوت گوش فرا داد تا از او چه ها می گوید؟

او با علی آشنا تر است...

سفری کوتاهی به اسلو

goolzar — Wed, 02 Dec 2009 12:14:31 GMT

سلام دوستان
امیدوارم حال شما خوب باشد و عید را با شادی و مسرت جشن گرفته باشید. عید تان پر میمنت!
فرصتی پیش آمد که سفری کتاهی به اسلو داشته باشم. (البته دو ماه قبل این سفر انجام شد) و این هم گوشه ای از چشم انداز های این سفر:

...

ماشین در جاده ای که مثل خط سیاهی پیچان از میان تپیه های پوشیده از جنگل می گذشت به سرعت جلو می رفت و من از دیدن هر منظرهَ جدیدی به هیجان می آمدم. گاهی جاده از روی تپه های نسبتا بلندی کشیده شده بود که چشم انداز بسیار زیبا داشت و دریاچه های آبی رنگ میان دره های پوشیده شده از جنگل چشم هر بیننده ای خیره می کرد. همینظور پیش رفتیم تا با تغییر رنگ و نوشته های تابلو های کنار جاده متوجه شدیم که وارد خاک ناروی شده ایم. ناروی بیشتر کوهستانی بود و در مسیر مان تونل های زیادی را مشاهده نمودیم. در بعضی جاها طول تونل شاید به چند کیلو متر میرسید. تونل ها خیلی با مهارت و زیبایی ساخته شده بود. با وارد شدن در تونل فکر می کردی که وارد یک نیم استوانه شده ای.

به اسلو رسیدیم، با ساختمانهای بلندی که در کنار هم قد برافراشته بودند و نشان میداد که اینجا پایتخت است و همانند سایر شهر های بزرگ اروپایی از تمدن و تکنولوژی بهره برده است. شلوغی اش قابل احساس بود نسبت با سایر شهر های که در راه مان دیده بودیم. خیابانها کمی باریک بودند و نشان میداد که طرح شان قدیمی است. به قهوه خانهَ رفتیم و قهوه خوردیم. بیرون آمدیم و شهر را گشتی زدیم.
دوستی آمد و ما را با خودش به خانه اش برد. او برای نهار مان پیتزا تهیه کرده بود. نهار خوردیم. بعد از نهار چای و شیرینی صرف کردیم و باهمدیگر از اینجا و آنجا گپی زدیم. تا ساعت چهار بعد از ظهر در خانهَ ایشان ماندیم. ساعت چهار بیرون آمدیم. بازهم در شهر دوری زدیم.

بعد از گشت زدن شهر، بسوی خانه دوستی دیگری که در یک شهر کوچکی به نام استوکه (Stokke) زندگی می کرد، حرکت کردیم. مسیر مان به سمت جنوب غرب بود. اتوبان E18 مملو از ماشین های کوچک و بزرگ بود. ساعت حول و حوش پنج بعد از ظهر بود و نشان میداد که این موقع روز خیلی ها از سر کار بر می گردند، به همین خاطر اتوبان موج از ماشین ها را در خویش، آرام به جلو میراند. چهل دقیقه خیلی آرام رانندگی ادامه داشت. بعد از آن کم کم بر سرعت ماشین ها افزوده شد.

در پمپ بنزینی که در مسیر مان در شهر اسکر (Asker) قرار داشت، برای اندکی استراحت، توقف کردیم. بعد از ده دقیقه استراحت، باز حرکت کردیم. حالا سرعت ماشین ها به حد اکثر مجاز رسیده بود.

گاهی از میان پاره ابر ها، خورشید پائیزی آخرین اشعه های آن روزش را به زمینیان هدیه می کرد. شهر درامین (Drammen) در ان غروب منظرهَ زیبا داشت. دریایش آرام و رنگ نیلی تیره به خود گرفته بود.

به هولمستراند (Holmestrand) رسیدیم. شهری که در امتداد ساحل، همیشه نظاره گر زیبایی های دریاست. کشتی بزرگی روی دریا شناور بود و آرام آرام به ساحل آن نزدیک می شد.

تپه های کوچک و بزرگ که لباسی از جنگل های رنگی به تن داشت، در مسیر مان زیاد بود. آنها یکی بعد از دیگری ماشین را می بلعید و اندکی بعد از آنسوی تونل، بیرون میداد. تونل در بعضی از آنها طولانی بود.

حالا شهر تونسبرگ (Tønsberg) که بر بستر دریا جا خوش کرده بود، مقابل مان قرار داشت. خانه های ویلایی که از میان درختان مشاهده می شد چه زیبا می نمود. شهر آرام و خاموش به استقبال شب می رفت تا در آرامش شب اندکی استراحت نماید و فردا باز زیبایی اش را برخ مسافران آن مسیر بکشد.

به استوکه رسیدیم. شب را آنجا ماندیم. فردا برای انجام کاری دوباره راهی اسلو شدیم. بعد از انجام کار های مان و کمی خرید به استوکه باز گشتیم. شهر استوکه را گشت زدیم و از فروشگاه هایش دیدن کردیم. شب در جمع دوستان از هرجا سخنی به میان آمد. دوستان آنجا پذیرای مفصلی از ما نمودند. تا نیمه های شب صحبت ها ادامه داشت.

ساعت یازده قبل از ظهر بود که از استوکه حرکت کردیم. به هورتین (Horten) رفتیم و از آنجا تا موس (Moss) با کشتی سفر کردیم. بعد از کمی رانندگی، به اتوبان E6 رسیدیم. این اتوبان مسیر مان به گوتنبرگ بود...
علی فیاضی، گوتنبرگ

با شوق تو

goolzar — Tue, 24 Nov 2009 13:32:31 GMT

سلام دوستان عزیز گلزار!
امید است که لحظه های زندگی تان را با شادکامی و بهروزی بگذرانید.
دوستان این بار گلزار برای شما دو قطعه شعر از خانم " شرین هزاره" تقدیم می نماید.

شیرین هزاره

...

او در ولسوالی ورس ولایت بامیان، در یک خانواده متوسط اجتماعی متولد شده. الآن در کابل زندگی می نماید. او محصل مکتب "آفاق" غرب کابل که یکی از مکاتب خصوصی آنجا میباشد است و به زودی دیپلم خود را اخذ خواهد کرد.
از دو سال قبل به اینسو شعر می گوید. ابتدا اشعارش بیشتر در قالب رباعی و غزل بود، اما از یک سال پیش اشعار او لباس شعر "سپید" پوشید.

او قلم توانای در نوشتن شعر دارد. واژه های جدید و کهنه ای فارسی در شعر او بهم می آمیزد و شکل نوینی می گیرد. روان و سلیس شعر می گوید. اشعارش پیام او را به مخاطبانش خیلی عالی و روشن منتقل می کند. ...

در آینده توضیحاتی بیشتری در مورد او و اشعارش خواهم نوشت.

و حالا دو قطعه از شعر های ایشان :

با شوق تو

رها می شوم از خویش
وقتی با تو ام
در وادی نور قدم می نهم
وقتی در توام
با شوق تو!
بال می زنم
از عشق تو!
به کهکشان ها می رسم
…
ستاره
اینکه تو را دارم
خون به مژه می نشاند
ای وای!
چه تصویری نابی
از خاک خیزد به صفای نور رسد
پاک
چون عطر باران
روی برگ لاله ها خیزد
من!
از این شوق به خود ببالم
تو!
از من !
من و به من رساندی

مرگ هزار بودا

بوی پیراهن ام را
شمال بابا
سالهاست استشمام می کند
مأنوس است
ابلۀ دستان مرا
خار و خس این کوه و دره
کفش کهنه و
هزار پینۀ من
قرن هاست
مغاره نشین و
همدم سموج هاست
مرور می شود
براندام من
مرگ هزار بودا
ز تحجر سینه هایم
چلچله وار می ریزد
اندام فرسوده ام
از نهیب انفجار
چشمان خسته و
فرو رفته در کاسه سرم
چسان عقاب بالای لش
زوزه کنان فریاد می زند
و دستان لاغر و استخوانی ام
موریانه وار
به جان استخوانهای فرسوده ام می افتد
و بسان گِردَگ باد
تکه تکه
تاراج می کند
خاطرات قرن ها پیکر مسکوتم را
از راه می رسد
روز دیگر
تکرار می شود
ماجرا
...!
شاعر:شیرین هزاره -کابل

توضیحات!
سموج: با ضم دو حرف اول پناهگاه زیر زمینی.

لبخند بزنید:)

goolzar — Thu, 19 Nov 2009 12:37:33 GMT

سلام
دوستان همبشگی گلزار حال شما چطوره؟
عزیزانیکه در اروپا و یا امریکا هستند حتما شاهد سردی هوا و بارش باران های پائیزی میباشند.
آره، پائیز آمده، روز ها کوتاه شده و هوا زودتر تاریک میشود. میدانم هوای سرد و باران پائیزی شما را خسته و تقریبا کم حوصله تر کرده است. گلزار برای شما گلواژه لبخند هدیه می کند. این بار با جوک سوئدی گل لبخند را روی لبهای نازنین تان خواهد کاشت. این شما و این هم جوک سوئدی گلزار:

...

Det var en Björn, ett Lejon och en Gris. Björnen sa: att om jag morrar så skakar alla av rädsla. Lejonet sa: om jag morrar så flyr alla. Då sa Grisen: det är väl inget, om jag nyser så går hela världen och vaccinerar sig.

و حالا ترجمه متن بالا:
یک خرس و یک شیر و یک خوک باهم بودند. (اینها از خود شان برای هم تعریف می کردند)
خرس گفت: اگر من غرغر کنم، همه از ترس می لرزند.
شیر گفت: اگر من غر غر کنم، همه فرار می کنند.
و خوک گفت: این که چیزی نیست، اگر من عطسه کنم همه جهان میروند و خودشان را واکسن می کنند...

پری قصه های غمگین

goolzar — Sat, 31 Oct 2009 12:18:08 GMT

سلام دوستان خوب گلزار
چطور می گذرد روزهای پائیزی؟ دیشب هالووین بود و صورت ها با ماسک و یا نقش های عجیب و غریب رنگ آمیزی شده بود، جامه ها با اشکال گوناگون هیکل آدمها را تبدیل به جانور های مختلف نموده بود. امیدوارم برای همهَ تان خوش گذشته باشد...

...

پری قصه های غمگین

تو ای ترنم، سبزم برای تو هستم
که با دو ساغر چشمت نموده ای مستم

برای تو که مرا عاشقانه می خواهی
ببین که با نگهت کار داده ای دستم

منم همان پری قصه های غمگینت
و تو سوار بر اسپی و دست در دستم

مرا چو این همه انسان که دیده ای اینجا
ندان، نگو که چو آنانم و بد و پستم

تمام سادگی قلب کوچک خود را
نثار راه تو کردم که از همه خستم

تو گفته ای که وجودت بجان من بسته است
و دوست داری ام آنگونه ای که من هستم

مرا ببر به سیاهی چشم های خودت
مرا ببر به تمنای آنچه که هستم

و مردمان نگاهت چه خوب می فهمند
که تو برای من و من برای تو هستم
صفیه بیات

10 راهکار اصلی تربیت فرزندان!

goolzar — Fri, 23 Oct 2009 21:30:37 GMT

سلام
اینبار گلزار برای شما ۱۰ کلید اصلی تربیت فرزندان را در نظر گرفته است، امیدوارم بخوانید و به کار بندید!

...

خیلی مهم است که به طریقی فرزندانمان را تربیت کنیم که با دادن انگیزه درونی، بالا بردن اعتماد به نفسشان، و ایجاد حس دوست داشته شدن در آنها، مسئولیت پذیری را به آنها آموزش دهیم. اگر فرزندانمان به این طریق تربیت شوند، به هیچ وجه برای ایجاد حس قدرت و تعلق در خودشان، به گروه های فاسد، موادمخدر و سکس و ... روی نمی آورند.

10 راهکار زیر به والدین کمک می کند از روش هایی استفاده کنند که حس سلامت و امنیت فرزندانشان را تضمین می کند.

1. زمانی را خالص و کامل به فرزندتان اختصاص دهید.

اعتماد به نفس فرزند شما شدیداً تحت تاثیر کیفیت زمانی است که با او می گذرانید نه مقدار آن زمان. با زندگی های پرمشغله امروز نمی توانیم 100% تمرکز و توجهمان را به فرزندمان اختصاص دهیم. خیلی وقت ها وقتی فرزندمان سعی می کند با ما ارتباط برقرار کند، وانمود می کنیم که به حرفهایشان گوش می کنیم. اگر نتوانیم در طول روز زمانی را خالص و کامل با فرزندمان بگذرانیم، مطمئناً شروع به بدرفتاری می کند. توجه منفی در ذهن بچه ها خیلی بهتر از بی توجهی است.

همچنین خیلی مهم است که احساسات فرزندانتان درست یا غلط نیستند. مثلاً وقتی دخترتان به شما می گوید که، "مادر تو با من وقت نمی گذرانی" درحالیکه تازه با او بازی کرده اید، بدانید که او فقط احساسش را با شما درمیان گذاشته است. پس بهتر است که در این اوقات برای احساسات فرزندتان ارزش قائل شوید و به او پاسخ مثبت دهید.

2. حرف نزنید، عمل کنید.

آمار نشان می دهد که در روز بیشتر از 2000 خواسته از فرزندانمان داریم. پس عجیب نیست که بیشتر بچه هایمان دیگر صدای پدر و مادرشان را نمی شوند. به جای غر زدن و فریاد کشیدن سر بچه ها، از خودتان بپرسید، "چه کار باید بکنم؟" مثلاً، اگر سر پسرتان غر زده اید که چرا وقتی جوراب های کثیفش را درمی آورد آنها را توی هم گلوله نمی کند تا بفهمید کدامها کثیف هستند، از این به بعد فقط جورابهایی که در هم گلوله شده اند را بشویید. دو صدگفته چون نیم کردار نیست!

3. با روش های درست اجازه بدهید فرزندتان احساس قدرت کند.

اگر شما اینکار را نکنید خودشان راه های نادرستی برای احساس قدرت کردن پیدا می کنند. راه هایی که می توانید از طریق آن باعث شوید احساس ارزشمند بودن و قدرت داشتن کنند این است که به آنها اجازه انتخاب بدهید، اجازه بدهید در حساب کتاب هایتان کمکتان کنند، در پختن غذا کمکتان کنند یا در خرید کردن. یک بچه دوساله می تواند ظرف های پلاستیکی یا سبزیجات را بشوید. بیشتر وقت ها ما کارهای بچه ها را انجام می دهیم درحالیکه خودشان خیلی خوب از پس آن برمی آیند.

4. از عواقب طبیعی استفاده کنید.

از خودتان بپرسید اگر در این اتفاق دخالت نمی کردید چه می شد؟ وقتی بیخود در کاری دخالت می کنیم، شانس درس گرفتن از عواقب کارشان را از بچه ها می گیریم. وقتی اجازه بدهیم که عواقب کارشان به طور طبیعی اتفاق بیفتد، رابطه مان با فرزندمان هم به خاطر غر زدن ها و سرزنش ها خراب نمی شود. باید اجازه بدهیم بچه ها خودشان راه حلی برای مشکلشان پیدا کنند.

5. از عواقب منطقی استفاده کنید.

خیلی وقت ها اتفاقی که ممکن است در پس یک رفتار به وجود آید به آینده دور مربوط می شود. در اینگونه موارد، نتایج و عواقب منطقی یک عمل بسیار موثر هستند. برای تاثیرگذاری، آن نتیجه باید کاملاً به آن رفتار مربوط باشد. مثلاً اگر فرزندتان فراموش می کند ویدئویی که کرایه کرده بود را برگرداند و شما او را یک هفته تنبیه می کنید، این فقط در او ایجاد خشم می کند. اما اگر خودتان ویدئو را برایش برگردانید و کرایه آنرا از پول جیبی اش کم کنید آنوقت با نتیجه منطقی کارش مواجه می شود.

6. از دعوا و مشاجره دوری کنید.

اگر فرزندتان روی اعصابتان راه می رود یا بی ادبانه با شما حرف می زند به هیچ وجه عصبانی نشوید و از کوره در نروید. فقط کافی است که اتاق را ترک کنید یا تهدیدش کنید که اگر یکبار دیگر کارش را تکرار کند، اتاق را ترک می کنید.

7. فعل را از فاعل جدا کنید.

هیچوقت به فرزندتان نگویید که بد است. اینکار اعتماد به نفس او را خدشه دار می کند. به فرزندتان کمک کنید تشخیص دهد که اینطور نیست که دوستش نداشته باشید بلکه رفتار اوست که نمی توانید تحمل کنید. برای اینکه فرزندتان اعتماد به نفس سالمی داشته باشد، باید بداند که تحت هر شرایط او را دوست دارید. با گرفتن محبتتان از بچه نمی توانید به او انگیزه دهید.

8. هم مهربان باشید هم قاطع.

تصور کنید که به بچه 5 ساله تان گفته اید که اگر سر وقت حاضر نشود همانطوری او را بغل کرده و سوار ماشین می کنید. به او گفته اید که هم می تواند در ماشین و هم در مهد کودک (داگیس=dagis) لباس بپوشد. دقت کنید که موقع بغل کردنش، با محبت اینکار را بکنید اما درست سر وقت بدون هیچ بحث اضافه اینکار را بکنید.

9. تربیت کردن با هدفی در سر

اکثر ما با رویکرد در دست گرفتن کنترل اوضاع فرزندانمان را تربیت می کنیم. ما دنبال راه حل مناسب هستیم و این معمولاً موجب سرخوردگی در بچه ها می شود. اما اگر بعنوان والدین طوری با فرزندمان برخورد کنیم که احساس کند یک فرد بزرگسال است، بسیار منطقی تر و باملاحظه تر رفتار کرده ایم. مثلاً اگر فرزندمان را تنبیه بدنی کنیم، او خشونت را از ما یاد می گیرد و وقتی بزرگ شود برای رسیدن به خواسته هایش از زور و خشونت استفاده کند.

10. ثابت قدم باشید و تا آخر راه را دنبال کنید.

اگر با فرزندتان توافق کرده اید که وقتی وارد مغازه شدید نمی تواند شکلات بخرد، به هیچ عنوان با گریه کردن و التماس هایش زیر بار نروید.. با این روش فرزندتان یاد می گیرد که به حرف شما احترام بگذارد.

سفر به سوی تو

goolzar — Tue, 29 Sep 2009 15:01:45 GMT

با عرض سلام
حضور شما خوبان
و آرزوی شادکامی تان
اینک شعری بنام سفر بسوی تو، تقدیم تان می گردد.

...

دست تو میشکند باز ز سر میسازد

ساختن های تودرمن چه اثر میسازد

من و من بودن من در تو مکمل گشته

توی در توی تو اینگونه هنر میسازد

هیس بگذار نگاهت کنم و بشناسم

چشم هایی که ز ناگفته خبر میسازد

تو شرابی که میان رگ من میجوشد

در تمامیی تنم شعله و شر میسازد

رفتن و آمدنم سوی تو خود آگاهیست

خامیی جنس مرا پخته سفر میسازد
"فرشته ضیایی"

جزیره احساسات

goolzar — Mon, 21 Sep 2009 14:04:31 GMT

سلام یاران همیشگی!
امیدوارم که عید تان مبارک و با میمنت بوده باشد.
داستان زیبای دارم برای تان که قدر و ارزش عشق را به نمایش می گذارد.
امید است که قدر عشق را بدانیم گر چند خیس شده باشد.

...

در روزگارهاي قديم جزيره اي دور افتاده بود که همه احساسات در آن زندگي مي کردند: شادي، غم، دانش عشق و باقي احساسات . روزي به همه آنها اعلام شد که جزيره در حال غرق شدن است. بنابراين هر يک شروع به تعمير قايقهايشان کردند.
اما عشق تصميم گرفت که تا لحظه آخر در جزيره بماند. زمانيکه ديگر چيزی از جزيره روي آب نمانده بود عشق تصميم گرفت تا براي نجات خود از ديگران کمک بخواهد. در همين زمان او از ثروت که با کشتي با شکوهش در حال گذشتن از آنجا بود کمک خواست:
“ثروت، مرا هم با خود مي بري؟”
ثروت جواب داد:
“نه نمي توانم. مقدار زيادي طلا و نقره در اين قايق هست. من هيچ جايي براي تو ندارم.”

عشق تصميم گرفت که از غرور که با قايقي زيبا در حال رد شدن از جزيره بود کمک بخواهد.
“غرور لطفاً به من کمک کن.”
“نمي توانم عشق. تو خيس شده اي و ممکن است قايقم را خراب کني.”
پس عشق از غم که در همان نزديکي بود درخواست کمک کرد.
“غم لطفاً مرا با خود ببر.”
“آه عشق. آنقدر ناراحتم که دلم مي خواهد تنها باشم.”
شادي هم از کنار عشق گذشت اما آنچنان غدق در خوشحالي بود که اصلاً متوجه عشق نشد.

ناگهان صدايي شنيد:
” بيا اينجا عشق. من تو را با خود مي برم.”
صداي يک بزرگتر بود. عشق آنقدر خوشحال شد که حتي فراموش کرد اسم ناجي خود را بپرسد.

هنگاميکه به خشکي رسيدند، ناجي به راه خود رفت.
عشق که تازه متوجه شده بود که چقدر به ناجي خود مديون است از دانش که او هم از عشق بزرگتر بود پرسيد:
” چه کسي به من کمک کرد؟”
دانش جواب داد: “او زمان بود.”
“زمان؟ اما چرا به من کمک کرد؟”
دانش لبخندي زد و با دانايي جواب داد که:
“چون تنها زمان بزرگي عشق را درک مي کند".

جزیره ای که احساسات در آن زندگی می کردند. (قبل از فرو رفتن در آب)

قایق های که بعضی از احساسات برای خودش آماده کرده است.

همان جزیره (در حال غرق شدن)

علی فیاضی کارلستاد سوئد

عیدی!

goolzar — Sat, 19 Sep 2009 20:15:31 GMT

نیک اندیشان سلام،
عید شما مبارک!
این هم عیدی گلزار به شما:

...

عیدی

بیا که آمده عید از لبت ثواب بده

ز سینه های پر از مهر خود شراب بده

ز چاک پیرهنت عطر عشق میبارد

به من زبازی مژگان خود جواب بده

زقطره های شفابخش شرشر باران

برای غنچه این باغ تشنه آب بده
"پیام"
علی فیاضی، کارلستاد سوئد.